хилват

сфт. 1. Одамлардан, кўздан йироқ, ҳеч ким кўрмайдиган, одам кам бўладиган; пана, овлоқ, чекка.

— [Чол] Биз билан хилват уйда гаплашди, — деди Усмон. — О. Ҳусанов, Қўшиқчининг тақдири

Усмонбек Ўратепа қозисига қарашли хилват ва дабдабали уйда ёлғиз, дарича ёнида ўтириб, Туркистоннинг ҳарбий картасини кўздан кечирмоқда. — Ш. Тошматов, Эрк қуши

Имтиҳон ҳафтаси кириши билан факултетда хилват бурчак қолмади. — А. Қаҳҳор, Сароб

Кейинги якшанба борилган жой ҳақиқатан салқин, хушҳаво, хилват ер экан. — С. Абдулла, Ўртоқ Холназаров

2. от Тинч, осуда жой.

[Ҳусайн:] Дўстим, ёшлигимизни замон олиб кетди қолган умримизни хилватда ва фароғатда ўтказайлик. — Уйғун ва И. Султон, Алишер Навоий