хилват

сфт. 1. Одамлардан, кўздан йироқ, ҳеч ким кўрмайдиган, одам кам бўладиган; пана, овлоқ, чекка.

— [Чол] Биз билан хилват уйда гаплашди, — деди Усмон. — О. Ҳусанов, Қўшиқчининг тақдири

Усмонбек Ўратепа қозисига қарашли хилват ва дабдабали уйда ёлғиз, дарича ёнида ўтириб, Туркистоннинг ҳарбий картасини кўздан кечирмоқда. — Ш. Тошматов, Эрк қуши

Имтиҳон ҳафтаси кириши билан факултетда хилват бурчак қолмади. — А. Қаҳҳор, Сароб

Кейинги якшанба борилган жой ҳақиқатан салқин, хушҳаво, хилват ер экан. — С. Абдулла, Ўртоқ Холназаров

2. от Тинч, осуда жой.

[Ҳусайн:] Дўстим, ёшлигимизни замон олиб кетди қолган умримизни хилватда ва фароғатда ўтказайлик. — Уйғун ва И. Султон, Алишер Навоий

Одамлардан, кўздан йироқ, овлоқ, чекка.HALVET

1. уединённое, укромное, глухое место

2. хилват кўча безлюдный, пустынный, глухой

1. awlaq, pana, shet, adam joqta

2. tınısh jer

адж. ↓ abgelegen, entlegen

субст. abgelegene Gegend, entlegenes Dorf, unbelebte Straße