хезламоқ

фл. 1. фолк. Тез ҳаракат билан олдинга интилмоқ, ташланмоқ; ҳамла қилмоқ; сапчимоқ, сакрамоқ.

Бедов отлар чув деганда хезлайди. — Хушкелди

Майдон кўрса, кийикдек бўб хезлайди, Душманга тишини доим мезлайди. — Равшан

Давлат қуши муяссардир бошингга, Душман хезлаб келолмайди қошингга. Ислом шоир.

2. Бирор иш ёки ҳаракат қилишга ундамоқ, қистамоқ.

Хизир билан Бадбахт тағин кўзлайин, Узоқларга Ғиркўкимни [отни] хезлайин. — Гўрўғлининг туғилиши

1. shapshıw, topılıw, sekiriw

2. bir jumıstı islewge zorlaw, qıslaw.