xezlamoq

fl. 1. folk. Tez harakat bilan oldinga intilmoq, tashlanmoq; hamla qilmoq; sapchimoq, sakramoq.

Bedov otlar chuv deganda xezlaydi. — Xushkeldi

Maydon koʻrsa, kiyikdek boʻb xezlaydi, Dushmanga tishini doim mezlaydi. — Ravshan

Davlat qushi muyassardir boshingga, Dushman xezlab kelolmaydi qoshingga. Islom shoir.

2. Biror ish yoki harakat qilishga undamoq, qistamoq.

Xizir bilan Badbaxt tagʻin koʻzlayin, Uzoqlarga Gʻirkoʻkimni [otni] xezlayin. — Goʻroʻgʻlining tugʻilishi

1. shapshıw, topılıw, sekiriw

2. bir jumıstı islewge zorlaw, qıslaw.