хайр
xayrхайр И
от 1. Тиланчига, бева-бечораларга бериладиган садақа, эҳсон.
Афанди баланд айлана зинадан пастга тушгандан сўнг, хайр сўраётган гадойни кўрди. — Газетадан
2. Бировга қилинадиган холис ёрдам, яхшилик; саховат.
Сафар хайрсиз бўлмайди. — П. Турсун, Ўқитувчи
3. мод. с. Яхши, майли, хўп; нима бўлса бўлди.
Хайр, биздан кеца-кецин, даргоҳи-да қабул бўлса, бас!К. — Қодирий, Кичик асарлар
Хайр десанг, ҳозир наъра тортаман, Бадбахтларни бугун қирғин этаман. — Маликайи айёр
- Хайр қилмоқ Муҳтож одамга садақа бермоқ Хайр қилсанг, бутун қил. — МақолКампир хайр қилайин деса, бир қисим ғалласи ҳам, бир парча нони ҳам ёʻқ эди. — Гулшанбоғ
- Худо хайрингизни берсин Мақсадингизга етинг, муродингиз ҳосил бўлсин. [Ғофир:] Дуо қиламан, худо хайрингизни берсин! Бола-чақангизнинг орзу-ҳавасини кўринг, Ҳасан ака! — Ҳамза, Бой ила хизматчи
хайр ИИ
от унд.с. Хайрлашганда, видолашганда айтиладиган сўз.
— Хайр, соғ бўлинг, — деди Саодат Лолахонни эшиккача узатиб. С. — Зуннунова, Олов
Хайр энди Қалбимда бир видо қолди. Хайр энди Сен кетдинг, бегуноҳ оҳу. — А. Орипов