xastadil

sft. 1. Azob-uqubat chekkan, ruhan ezilgan.

[Mansur:] Pirim, afv aylangiz baxti qaroni, Gʻarib-u xastadil motamsaroni. Uygʻun va I. — Sulton, Alisher Navoiy

2. koʻchma Juda qattiq sevib qolgan, oshiq-u beqaror.

Yetolmayin sogʻinib, xastadil Habibingman — Habibiy

1. qáste kewil, azap shekken

2. awıs. qattı súyip qalǵan, ıqlası ketken