хаста
xastaхаста
сфт. 1. кт. Касал, касалманд.
Профессор: — Сиз хаста эмассиз, Яхшибоев, — деб кулди, — шунчаки чарчагансиз. — М. М. Дўст, Лолазор
У [Нигина] бечора оғир хаста эди. — Мирмуҳсин, Темур Малик
2. кўчма Қийналган, дардли; қайғули.
Аваз ўғлон хаста кўнглин хушлади — Гулшанбоғ
3. кўчма Кучсиз, заиф; паст (овоз ҳақи-да).
У Исмат Қори хаста, нолинқираган овозда шикоятга ўтди. — Н. Аминов, Қаҳқаҳа
хаста
1. уст. больной, хворый
2. перен. истерзанный, измученный, усталый
2. хриплый, надорванный, надломленный (о голосе)
ХАСТА
qáste, kesel, nawqas, biytap, awırıw
хаста
↑
1. krank, leidend
2. Kranke m, Patient (in) m, f
Хаста
русчабольной, измученный, хриплыйинглизчаill, sick, tormentedфрансузчаmalade, attristé, chagrin, enrouéарабчаمَرِيضٌ