хасис

сфт. 1. Бировга нарса ёки пул бермасликка, сарфламасликка интиладиган киши; зиқна; қизғанчиқ.

Бахил эҳсондан қочар, Хасис меҳмондан қочар. — Мақол

Бу дейман, Саидибой уст-бошинг бир аҳволда сал хасисроқмисан? — деб сўради Ибодулло Махсим. М. М. — Дўст, Галатепага қайтиш

2. кўчма Ҳосил бермайдиган, экин битмайдиган, ориқ (ер ҳақида).

Хасис ердан унум чиқмас, аҳвол чатоқ. — Ойбек, Зафар ва Заҳро

3. кўчма Ортиқча, ўринсиз сўз ишлатмайдиган (ёзувчи ҳақида).

Сўзга хасис адиб.

Бирор нарса бермасликка интиладиган киши.CİMRİ

скупой, скряга, жадный

sıqmar, qıtımır, qızǵanshaq, sóksanar

geizig, knauserig, karg

русчажадныйинглизчаgreedy, avid, avaricious

русчаскупой, скрягаинглизчаmean, base, foulфрансузчаavare, avide, pauvreарабчаبَخِيلٌ, خَسِيسٌ