хароба

от 1. Қаровсиз қолган жой, иморат, иншоот.

Ҳовли харобага айланиб қолган экан. — Ёшлик

Қишлоқ ва шаҳарлар хароба буткул, Шу ердан ўзига фашист очмиш ёʻл. — Ғ, Ғулом

2. Бузилиб кетган бирор жой ёки қадимий иншоотлардан қолган қисм.

Қуйига энгани сари собиқ ҳовли харобалари кўрина борди. — Шарқ юлдузи

[Искандар] Чўк тушиб ётган туя карвонидай бир-бирига мингашиб кетган Далварзинтепа харобаларига тикилиб туриб қолди. — М. Мансуров, Ёмби

3. сфт. Қаровсиз, файзсиз.

Чол қишлоқнинг энг чети, кунботаридаги эгасиз ҳувуллаб ётган хароба ҳовлига кирди. — Ёшлик

развалины, руины

qarabaqana, qarawsız qalǵan jay, imarat, gónergen, tozǵan úy

1. (бино) Ruine f

2. Wrack n (kema va b.)

ruins

русчаразвалины, руины, разрушенный, опустошённыйинглизчаruins, destroyed, devastated, wastedфрансузчаdévastation, ruinesарабчаخَرَابَةٌ