хароб
xarobхароб
сфт. 1. Қаровсиз қолган, бузилган, вайрон; нообод.
Хароб шаҳар. Хароб боғ. Карвонсиз — ёʻл хароб, Оқсоқолсиз — эл хароб. — Мақол
Бундай миш-мишларни эшитган уйдагиларнинг ҳам, бу (иморат) эски иморатингиздан ҳам хароб-ку, деб раъйи бўлмади. — Шукрулло, Сайланма
2. Моддий ёки маънавий жиҳатдан аҳволи танг.
Зар бўлмаса, заргар хароб, Ер бўлмаса, деҳқон хароб. — Мақол
Шундай ёнидаги дўстининг оиласи хароб яшашига асло эътибор бермаган экан. — Ёшлик
3. Эски, юпун, жулдур.
Уст-боши хароб одам.
4. Озғин, ориқ, нимжон; кўримсиз.
Хароб от.
— Нимаси зотли, ўзимизнинг жайдари қўйлардан ҳам хароб-ку! — ажабланди чўпон. — Муштум
- Хароб бўлмоқ 1. Вайрон бўлмоқ. Остинг-да ўйнайди Ғиркўк тулпоринг, Сенсиз хароб бўлар гул-у гулзоринг. — Гўрўғли;Ризо тош ёки бутага илкис қоқиниб йиқилар, ўша заҳоти ўрнидан туриб кетар, бўлмаса, танаси мана бу чағир тошлар устида тимдаланиб хароб бўларди. — ЁшликҚадам босма, менинг кўнглим хароб бўлган, азизим — Ёшлик
- Хароб қилмоқ (ёки этмоқ) 1. Бузмоқ, вайрон қилмоқ. Кўп элларни хароб қилди жанжалинг — ГўрўғлиУмрингни хароб этма ўтгувчи ҳавас бирлан — УйғунБу одамни ароқ хароб қилганди. — Шарқ юлдузи;Яхши хотин арпа унини кабоб қилар, Ёмон хотин буғдой унини хароб қилар. — Мақол