характер

от 1. Одам, нарса ва ҳодисаларнинг ўзига хос кўриниши, хусусияти; бошқалардан ажралиб, фарқ қилиб турадиган томони.

Бахшилар томонидан яратилган қўшиқлар эса лиро-эпик характердадир — УТА

2. псхл. Одамнинг хатти-ҳаракати ва атроф-муҳитга муносабатида намоён бўладиган ўзига хос хусусияти, ички маънавий бар-қарорлиги.

Ҳар ким ўзига хос феъл-атвор, характерга эга. — Фан ва турмуш

3. Адабиёт ва санъатда: хусусий белгилари мукаммал тасвирланган ва ўзида феъл-атворнинг тарихан аниқ типини мужассамлантирган, шунингдек, муаллифнинг маънавий-эстетик консепсиясини ифодалаган и неон образи.

Исм, характерни белгиловчи омил сифатида, катта ғоявий вазифа бажаради. — ЎТА

Шу тарзда ҳамма деталлар тайёр бўлган, характерлар етилгандагина ёзишга ўтирар эдилар. — К. Қаҳҳорова, Чорак аср ҳамнафас

н 1. character, nature

2. temper

• ёмон характерли bad temper
• оғир характерли difficult nature

1. Charakter [k-] m, Wesen n, Kennzeichnung

2. Eigenart f, Beschaffenheit f