воз кечмоқ

фл. 1. Эгалик ёки фойдаланиш ҳуқуқидан, имкониятидан кечмоқ, фойдасидан, баҳридан ўтмоқ.

Меросдан воз кечмоқ. Ҳақидан воз кечмоқ.

У [Турғун] Саодат учун ҳамма нарсадан воз кечишга ҳозир эканини ёзган эди. — О. Ёқубов, Тоғ қизи

2. Бирор фикр, хатти-ҳаракат ва шу кабиларнинг зиддига қарор қилмоқ, ундан қайтмоқ.

Немислар роса қирғин ўқига учрагач, ҳужумдан воз кечиб, орқага қайтишга мажбур бўлди. — Т. Рустамов, Мангу жасорат

Аҳмаджон ҳозирча хат ёзишдан воз кечди. — А. Қаҳҳор, Олтин юлдуз