vojib

ot 1. din. Har bir musulmonga paygʻambar tomonidan buyurilgan, bajarilishi majburiy, zarur boʻlgan amal turi.

Uch xil amal bordirki, ular har bir moʻmin zimmasiga vojibdir. — Fan va turmush

2. s. t. Bajarilishi majburiy.

[Barnogul:] Amri podsho vojib, hech kim tarki vojib qilolmaydi. — Orzigul

Biz doʻkonni yopish xususida amri farmon bergan edik. Yo bizning amrimiz senga vojib emasmu? — S. Siyoyev, Avaz

n obligatory, mandatory

1. din. hárbir musılmanģa payģambar tárepi- nen buyırılģan, orınlanıwı shárt ámel

2. orınlanıwı má- jbúriy