воиз

от 1. 1 дин. Диний мазмунда ваъз қилувчи, ваъз айтувчи, ваъзхон, ваъзгўй.

Кейинчалик Доий Хивадаги Жоме масжидига воиз қилиб тайинланди. — ЎТА

2. эск. кт. 2 Насиҳатомуз ёки ташвиқий нутқ сўзловчи, нотиқ.

— Энди реаксиянинг аврағич воизлари мусулмонлар бирлиги тўғрисида кўкракларига уриб, дарё-дарё сўз қуядилар, — деди Муҳаммад Жамол. — Ойбек, Нур қидириб

н 1. дин. preacher

2. orator, (public) speaker

рел. русчапроповедник, ораторинглизчаorator, preacher, preceptor, public speakerфрансузчаprédicateur, orateur, prêcheurарабчаوَاعِظٌ (وُعَّاظٌ), خَطِيبٌ (خُطَبَاءُ), مُبَشِّرٌ, دَاعِيَةٌ (دُعَاةٌ، دُعَاةٌ)