voiz

ot 1. 1 din. Diniy mazmunda vaʼz qiluvchi, vaʼz aytuvchi, vaʼzxon, vaʼzgoʻy.

Keyinchalik Doiy Xivadagi Jome masjidiga voiz qilib tayinlandi. — OʻTA

2. esk. kt. 2 Nasihatomuz yoki tashviqiy nutq soʻzlovchi, notiq.

— Endi reaksiyaning avragʻich voizlari musulmonlar birligi toʻgʻrisida koʻkraklariga urib, daryo-daryo soʻz quyadilar, — dedi Muhammad Jamol. — Oybek, Nur qidirib

n 1. din. preacher

2. orator, (public) speaker

rel. русскийпроповедник, ораторанглийскийorator, preacher, preceptor, public speakerфранцузскийprédicateur, orateur, prêcheurарабскийوَاعِظٌ (وُعَّاظٌ), خَطِيبٌ (خُطَبَاءُ), مُبَشِّرٌ, دَاعِيَةٌ (دُعَاةٌ، دُعَاةٌ)