вайсамоқ

фл. Эътиборга лойиқ бўлмаган, кераксиз, бемаъни гапларни гапирмоқ.

Юз-кўзини соқол босган мулозим эшкак эшар экан, тинмай вайсарди. — М. Осим, Карвон ёʻлларида

Хотинлар бетиним вайсаб ўз уйларидай, шовқинлаб [коридордан] чиқиб кетдилар. — А. Мухтор, Опа-сингиллар

1. Кўп гапирмоқ, жаврамоқ.GEVEZELİK ETMEK, ÇENESİ DÜŞMEK, YERSİZ KONUŞMAK

2. Бемаъни гап қилмоқ, валдирамоқ.

болтать, говорить без умолку, ворчать

в stir, chatter, jabber, talk nonsense (rubbish)

bijildaw, kópiriw, kóp söylew

plaudern vi, vt, plappern vi, vt