вақф

от 1. тар. 1 Мулкдор шахслар ёки давлат томонидан диний муассаса ихтиёрига даромадидан фойдаланиб туриш, аммо ўзини сотмаслик шарти билан ўтказилган ёки васият қилиб қолдирилган мулк (ер-сув, мактаб, шифохона, уй-жой, дўкон ва шу кабилар).

Мадрасайи олиянинг уч юз олтмишта вақф дўконидан ижара ҳақига олтинлар оқиб турарди. — К. Яшин, Ҳамза

Валихон мадрасада диний таълим олиб, мударрис бўлиб чиққанда, отаси уни сон-саноқсиз вақф мулкларига эга қилишни ният қилганди. — Ш. Тошматов, Эрк қуши

2. Сўзлаш пайтида, Қуръон сураларини ўқиётганда (ҳар бир оят охирида) тўхташ.

3. Мусиқа асарларини ижро этиш пайтидаги тиним, кичик пауза.