ванғилламоқ
vangʻillamoqванғилламоқ
фл. 1. с. т. Яхши ёʻлга тушиб кетмоқ, юришиб кетмоқ.
Мана шундайлари топилди-ю, унинг иши яна ванғиллаб кетди. — А. Муҳиддин, Ўтники ўтга, сувники сувга
2. Шовқинли, ёқимсиз баланд овоз чиқармоқ (ҳаракатдаги нарсалар ҳақида).
Трамвай ванғиллаб кетаётир. Самолёт ванғиллаб учиб юрибди.
Деворга — михга илиб қўйилган кичкина радио бирдан ванғиллаб гапириб юборди. — Э. Раимов, Ажаб қишлоқ
Худди шу пайт пастда, қасрнинг ичида, нимадир портлаб, бўш хоналар ванғиллаб кетди. — О. Ёқубов, Излайман
ВАНҒИЛЛАМОҚ
Шовқинли баланд овоз чиқармоқ (ҳаракатдаги нарсалар ҳақида).UVULDAMAK
ванғилламоқ
в whiz, whoosh, rush by noisily (of a car, bus)
ванғилламоқ
sieden vi, brodeln vi