vangʻillamoq

fl. 1. s. t. Yaxshi yoʻlga tushib ketmoq, yurishib ketmoq.

Mana shundaylari topildi-yu, uning ishi yana vangʻillab ketdi. — A. Muhiddin, Oʻtniki oʻtga, suvniki suvga

2. Shovqinli, yoqimsiz baland ovoz chiqarmoq (harakatdagi narsalar haqida).

Tramvay vangʻillab ketayotir. Samolyot vangʻillab uchib yuribdi.

Devorga — mixga ilib qoʻyilgan kichkina radio birdan vangʻillab gapirib yubordi. — E. Raimov, Ajab qishloq

Xuddi shu payt pastda, qasrning ichida, nimadir portlab, boʻsh xonalar vangʻillab ketdi. — O. Yoqubov, Izlayman

Shovqinli baland ovoz chiqarmoq (harakatdagi narsalar haqida).UVULDAMAK

v whiz, whoosh, rush by noisily (of a car, bus)

sieden vi, brodeln vi