ваҳший
vahshiyваҳший
сфт. 1. Ибтидоий босқичдаги, маориф, маданиятдан узоқ, жуда ҳам орқада қолган; ёввойи.
Ваҳший халқларда қонхўрликка тамойил зўр бўлади. — Ойбек, Танланган асарлар
2. кўчма Шундай шахс, жамоа, халқ ва шу кабиларга хос одат, хатти-ҳаракат ва бошқалар
Аваз кўпдан бу ваҳший удумни ўйлаб изтироб чекар, бу забун, меҳнаткаш тўда хусусида бир шеър ёзишни мўлжаллаб қўйган эди. — С. Сиёев, Ёруғлик
Булар нега бир-бирларини ҳеч аямай қамчи билан савалашяпти. Шунақаям ваҳший ўйин бўладими? — К. Яшин, Ҳамза
3. Жониворлар гўшти билан яшовчи, инсонлардан холи тоғ, саҳро ва шу кабилар жойларда яшайдиган, қўрқинчли бўлган (жониворлар ҳақида); йиртқич.
Ҳар турли ваҳший жондорларни кўриб, Зевархон ов қилмоқчи бўлди. Баҳром ва Гуландом
Тоғдаги ваҳший жониворлар Муродхонни кўриб, унга ҳамла қилди. — Муродхон
4. кўчма Шундай жониворларга хос хусусиятли, инсон қиёфаси ёʻқ, ёвуз.
Оромингни бузди сенинг ҳам фашист деган ваҳший оломон. — А. Орипов
Падари бузрукворининг ўлимига кўз тикиб, тиш қайраб ўтирган Исфандиёрдек ваҳший шербаччага қамчи кўтариб, Аваз гумроҳлик қилмадими? — С. Сиёев, Аваз
5. кўчма Қўрқинч солувчи, бало-офат келтирувчи, ёввойи.
Қўрқиб қарар ваҳший сувларга ва денгизни айланиб ўтар. — Ш. Раҳмон
Нусратилла ваҳший кўзларини йилтиратиб, титраб, шивирлаб, ёлворган йиғи товуши билан гапирар эди. — А. Мухтор, Опа-сингиллар
ВАҲШИЙ
Ибтидоий босқичдаги, маориф-маданиятдан узоқ, жуда ҳам орқада қолган; ёввойи.VAHŞİ
ваҳший
дикий, дикарь, варвар
ваҳший
а brutal, savage, atrocious
ваҳший
1. wild
ваҳший ҳайвон wildlebendes Tier, wildes Tier
2. tierisch, grausam, greulich
Ваҳший
русчадикий, зверский // дикарьинглизчаwild, savage // brutal, bestialфрансузчаsauvage, féroce, cruelарабчаمُتَوَحِّشٌ, وَحْشِيٌّ