vagʻillamoq

fl. 1. Vagʻ-vagʻ degan tovush chiqarmoq, shunday tovush bilan gapirmoq.

Buldozerlar biri olib, biri qoʻyib vagʻillaydi. Orqaga tisariladi, oldinga intiladi. — Oʻ. Usmonov, Sirli sohil

Qayerdadir yiroqda radiopriyomnik vagʻillaydi. — S. Zunnunova, Yangi direktor

Teshaboyning doim ogʻzi gapda, vagʻillagani vagʻillagan. — Oybek, Bolalik

2. Toʻlib, kuch bilan harakat qilmoq (baʼzi tabiat hodisalariga nisbatan qoʻllanadi).

Pech yonidagi moʻridan vagʻillab olov va uchqunlar chiqa boshladi. — Mirmuhsin, Chiniqish

Baqirib, shovqin solib gapirmoq, vagʻir-vugʻur qilmoq.BAĞIRIP ÇAĞIRMAK