узун

сфт. 1. Бўйига, узунасига ўлчами катта, меъёридан ортиқ.

Узун сим. Узун соч. Узун ёғоч.

Адолат қалин ва узун киприкларини ялт этиб кўтариб, Норматга қаради. — И. Раҳим, Чин муҳаббат

Илк кўклам ёғдулари ўқув корпусининг узун коридорларини равшанлаштириб юборган. — П. Қодиров, Уч илдиз

Куёв узун ва кенг зарбоф тўн кийиб, катта салласига кўркам олтин жиға қўндириб, ҳавони титратган карнайлар, сурнайлар садоси билан ўзиникига кетди. — Ойбек, Танланган асарлар

2. Баланд, новча.

Узун терак.

Ҳасан сўфи узун, нозик гавдасини чўзиб, ерга ётди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

3. Узоқ вақт давом этадиган, чўзиладиган; тезда тугамайдиган; давомли, узоқ.

Узун маъруза. Узун эртак.

Қишнинг узун тунлари бу ерда улфатлар гап ейишади. — П. Турсун, Ўқитувчи

Унинг кичик, кўкишроқ кўзлари узун умрининг тарихини жонли ифода қилар эди. — Ойбек, Танланган асарлар