uzr

ot 1. kam qoʻll. Kechirish, afv etish.

Yoshlikda hammadan ham xatolik oʻtadi. Kichikdan — xato, kattadan — uzr. — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol

2. Biron ish, xatti-harakatni oqlovchi narsa; sabab, vaj.

Ishlashdan qoʻrqishim toʻgʻrisidagi uzrimni aytib yigʻladim. — Gʻ. Gʻulom, Tirilgan murda

Uylanish sizga ham farz, ham qarz. Bunga qolganda, albatta, bir uzr koʻrsatolmaysiz. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

Molimizni ortgan tuyakashlar shu saroyga tayinlangan edilar. — Har holda, bu uzr emas! — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

3. Afv etish, kechirish haqidagi iltimos; kechirim.

Oʻtib ketgan, hozir hammamizni ham xijolatga qoʻygan ish toʻgʻrisida Farmonqul, uzr tariqasida boʻlsa ham, gap ocharmikin, deb xavotirda edim. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari

4. und. s. Afv eting, kechiring maʼnolarida ishlatiladi.

— Uzr, sizni qoʻrqitib yubordim, — dedi Gʻulomjon. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

— Uzr, aybga buyurmaysiz, — dedi Nusratbek, olimni ishdan qoldirayotganiga iymanib. — S. Nurov, Narvon