узлат

от кт. дин. Кишилардан узоқ, якка ҳолдаги ҳаёт; холи жой; ёлғизлик.

Бу имонсизлардан имонимни асрай десанг, етти қат ер тагидаги жаҳаннамда ёнмай десанг, узлатга чекин, узлатга, бошингни олиб кет бу ердан, Бобоқул. — С. Анорбоев, Оқсой

Қолган кунларимни бир чеккада, узлатда худойи таолога сиғиниб, тоат-ибодатда яшамоқчиман. — Мирмуҳсин, Меъмор

адв solitude, seclusion

• узлатда ҳаёт кечирмоқ live in solitude

ońasha, awlaq, jalǵızlıq