уйғун
uygʻunуйғун
сфт. 1. Монанд ҳолатли; мос, мутаносиб, муносиб; ҳамоҳанг.
Тиниқ юзларингга севгинг ҳам уйғун — Г. Жўраева
Баҳор уйғонар, Шовуллайди боғ. Уйғун туйғулар Уйғонар бу чоғ. — Т. Қаҳҳор, Оқ ўрик
Атласнинг ёрқин безаклари чаманларга бурканган Ўзбекистон табиати фонига айниқса уйғун тушади. — Фан ва турмуш
2. Уйғун (эркаклар исми).