уйғун

сфт. 1. Монанд ҳолатли; мос, мутаносиб, муносиб; ҳамоҳанг.

Тиниқ юзларингга севгинг ҳам уйғун — Г. Жўраева

Баҳор уйғонар, Шовуллайди боғ. Уйғун туйғулар Уйғонар бу чоғ. — Т. Қаҳҳор, Оқ ўрик

Атласнинг ёрқин безаклари чаманларга бурканган Ўзбекистон табиати фонига айниқса уйғун тушади. — Фан ва турмуш

2. Уйғун (эркаклар исми).

Тўғри, мувофиқ, муносиб.UYGUN

sáykes, ılayıq, úylesimli

русчасоответствующий, гармоничный, приспособленныйинглизчаcorresponding(ly), harmonic, harmonious, suitable, harmonically, harmoniouslyфрансузчаharmonieuxарабчаمُنَاسِبٌ, مُلَائِمٌ, لَائِقٌ