uygʻun

sft. 1. Monand holatli; mos, mutanosib, munosib; hamohang.

Tiniq yuzlaringga sevging ham uygʻun — G. Joʻrayeva

Bahor uygʻonar, Shovullaydi bogʻ. Uygʻun tuygʻular Uygʻonar bu chogʻ. — T. Qahhor, Oq oʻrik

Atlasning yorqin bezaklari chamanlarga burkangan Oʻzbekiston tabiati foniga ayniqsa uygʻun tushadi. — Fan va turmush

2. Uygʻun (erkaklar ismi).

Toʻgʻri, muvofiq, munosib.UYGUN

sáykes, ılayıq, úylesimli

русскийсоответствующий, гармоничный, приспособленныйанглийскийcorresponding(ly), harmonic, harmonious, suitable, harmonically, harmoniouslyфранцузскийharmonieuxарабскийمُنَاسِبٌ, مُلَائِمٌ, لَائِقٌ