ustki

sft. 1. Yuqorida, tepa qismda joylashgan; yuqorigi, tepadagi.

Ustki tish. Ustki jagʻ. Uyning ustki qavati.

[Kamolxonov] Sulaymonovning kulmaganini koʻrib, oʻzini jiddiy koʻrsatish uchun, qoshlarini chimirdi, ustki labini soʻra boshladi. — A. Qahhor, Ikki yorti — bir butun

2. Narsaning tashqi qismida, sirtida joylashgan; sirtidagi.

Normat bintni protivogaz xaltasining ustki choʻntagiga solib qoʻydi. — I. Rahim, Chin muhabbat

Shudgorlarni boronalashni tuproqning ustki qatlami yetilishi bilanoq boshlash kerak. — Gazetadan

1. Yuqorida, tepa qismida joylashgan.ÜST

2. Narsaning tashqi qismida joylashgan.

верхний, находящийся наверху

a upper

• ustki kiyim outdoor (street) clothes

1. ústingi, joqarıdag‘ı, tóbedegi

2. sırtqı, sırtındag‘ı

• ~ kiyim Oberkleidung f