urugʻlamoq

fl. 1. q.x. Urugʻ hosil qilmoq.

Beda urugʻlay boshladi. Piyoz ikkinchi yili urugʻlaydi.

2. Koʻchma Koʻpaymoq.

Illatlarning urugʻ-lab ketishiga koʻpchilikning loqaydligi ham sababchi. — Gazetadan

3. shv. ayn. Qoʻzilamoq II.

Qoʻlidagi piyolani koʻrib xumda urugʻlab yotgan yogʻidan toʻldirib berdi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha