уришқоқ

сфт. 1. Арзимас баҳона туфайли кишилар билан уришаверадиган; жанжал чиқараверадиган; жанжалкаш.

Уришқоқ бола.

Гулнор қайнаналарнинг кўпининг бадфеъл, уришқоқ бўлишини яхши билса-да, Ёʻлчининг онасини меҳрибон, кўнгилчан, ғоят самимий бир қайнана каби тасаввур қилди. — Ойбек, Танланган асарлар

2. Уришадиган, зўр, зўравон.

Шу пайт обдан боқилиб совитилаётган уришқоқ хўрозлар меҳмонлар ўтирган уй деразасига келиб, ўз акслари тушган ойнани чўқий бошладилар. — Муштум