уришқоқ
urishqoqуришқоқ
сфт. 1. Арзимас баҳона туфайли кишилар билан уришаверадиган; жанжал чиқараверадиган; жанжалкаш.
Уришқоқ бола.
Гулнор қайнаналарнинг кўпининг бадфеъл, уришқоқ бўлишини яхши билса-да, Ёʻлчининг онасини меҳрибон, кўнгилчан, ғоят самимий бир қайнана каби тасаввур қилди. — Ойбек, Танланган асарлар
2. Уришадиган, зўр, зўравон.
Шу пайт обдан боқилиб совитилаётган уришқоқ хўрозлар меҳмонлар ўтирган уй деразасига келиб, ўз акслари тушган ойнани чўқий бошладилар. — Муштум
УРИШҚОҚ
Турли баҳоналар билан уришадиган; зўравон.KAVGACI
уришқоқ
1. погов. драчливый, драчун, задира, скандалист
уришқоқ хўроз семирмас драчливый петух не бывает жирным; соотв. драчливый петух голенаст живёт; на задорном буяне всегда шкура в изъяне
2. воинственный
3. шутл.ирон.погов. вояка
уришқоқ одам ярашқоқ бўлади кто легко ссорится, тот легко и мирится
уришқоқ
а feuding, warlike, bellicose, belligerent
уришқоқ
1. rauflustig, raufsüchtig, streitsüchtig
2. Raufbold m, Händelsucher m
Уришқоқ
русчадрачливый // драчун, воинственныйинглизчаpugnacious (boy), given to fightingфрансузчаbelliqueux, batailleur // bagarreurарабчаعِرْبِيدٌ