urishqoq

sft. 1. Arzimas bahona tufayli kishilar bilan urishaveradigan; janjal chiqaraveradigan; janjalkash.

Urishqoq bola.

Gulnor qaynanalarning koʻpining badfeʼl, urishqoq boʻlishini yaxshi bilsa-da, Yoʻlchining onasini mehribon, koʻngilchan, gʻoyat samimiy bir qaynana kabi tasavvur qildi. — Oybek, Tanlangan asarlar

2. Urishadigan, zoʻr, zoʻravon.

Shu payt obdan boqilib sovitilayotgan urishqoq xoʻrozlar mehmonlar oʻtirgan uy derazasiga kelib, oʻz akslari tushgan oynani choʻqiy boshladilar. — Mushtum