urgʻu
урғуurgʻu
ot tlsh. Turli fonetik vositalar (masalan, ovozni kuchaytirish) orqali boʻgʻin yoki soʻzni ajratish, shu ajratishga xos kuchli talaffuz.
- Urgʻu belgisi Urgʻuli unli ustiga qoʻyiladigan diakritik belgi.
- Urgʻu bermoq Nutq jarayonida biror soʻz yoki uning qismiga alohida diqqat jalb etish maqsadida uni boshqalaridan ajratib, kuchliroq aytish. Mamajon aka uning [injenerning] oʻrtoq soʻziga urgʻu berganini sezdi. — A. Muxtor, Opa-singillarRoʻparadagi oshxona oynasidan moʻralagan oshpaz xotin d harfiga urgʻu berib dedi: Keldila Siddiq akangiz. — Mushtum