urgʻu
урғуurgʻu
ot tlsh. Turli fonetik vositalar (masalan, ovozni kuchaytirish) orqali boʻgʻin yoki soʻzni ajratish, shu ajratishga xos kuchli talaffuz.
- Urgʻu belgisi Urgʻuli unli ustiga qoʻyiladigan diakritik belgi.
- Urgʻu bermoq Nutq jarayonida biror soʻz yoki uning qismiga alohida diqqat jalb etish maqsadida uni boshqalaridan ajratib, kuchliroq aytish. Mamajon aka uning [injenerning] oʻrtoq soʻziga urgʻu berganini sezdi. — A. Muxtor, Opa-singillarRoʻparadagi oshxona oynasidan moʻralagan oshpaz xotin d harfiga urgʻu berib dedi: Keldila Siddiq akangiz. — Mushtum
URGʻU
Soʻz tarkibidagi tovushlardan birining boshqalariga nisbatan kuchliroq aytilish hodisasi.VURGU
urgʻu
грам. ударение
urgʻu
n stress, accent, emphasis
- urgʻu belgisi stress mark
- mantiqiy urgʻu logical stress
URGʻU
lingv. pát
urgʻu
ling. Betonung f, Akzent m
- urgʻu bermoq akzentuieren vt