ura
ураura I
und. s. Hujum qilayotgan jangchilarning jangovar nidosi; koʻtarinki ruh bilan maʼqullash yoki xursandlikni ifodalovchi nido, xitob.
Qayerdadir pulemyot tarilladi; yakka miltiq tovushlari, ura sadolari keldi. — A. Qahhor, Oltin yulduz
U eshikdan chiqishi bilan bir gala bola yo “ura!, yo ola deganini anglab boʻlmas darajada shovqin solib, uni oʻrtaga oldi. — P. Tursun, Oʻqituvchi
- Ura solib Epchillik bilan, tezda. Oylikni toʻplab oladi-yu, hayt! deb ura solib joʻnaydi. — P. Tursun, Oʻqituvchi
- Ura qochmoq Tezlik bilan, lip etib qochmoq. Toʻxtang, ada, — deyishi bilan Zuhra chaqiryapti, deb oʻylagan Neʼmatjon kuyov ura qochdi. — A. Muhiddin, Chap choʻntakBola bilan men koppon tomon ura qochdik. — N. Safarov, Olovli izlar
ura II
Urmoq feʼlidan ravishdosh.
Lekin bu orada Alijon bolta bilan ura-ura, darvoza halqasini uzib yuborgan edi. — K. Yashin, Hamza
ura
int hurrah
- ura qochmoq flee in panic