уннамоқ

фл. 1. Бирор нарсанинг ҳаракатини қилмоқ, унга киришмоқ (асосан, овқат, таом билан боғлиқ иш-ҳаракатлар ҳақида).

Санобархон эрта туриб, тандир сомсага уннаб кетди. — Ғайратий, Ёʻқлов

Хосиятхон, ҳеч нарсага уннаманг, мен узоқ ўтирмайман — Р. Файзий, Чўлга баҳор келди

Шарифа ошхонада қозонга уннаётган эди. — Ҳ. Олимжонов, Тақдир тақозоси

Ёши қайтган, хушфеъл аёл икки қизни очиқ чеҳра билан кутиб олди. Дарҳол дастурхон ёзиб, овқатга уннай кетди. — Мирмуҳсин, Ажрим

2. Ҳаракат қилмоқ, уринмоқ.

Минг уннасаларинг ҳам, азалий дўстларни бир-биридан ажрата олмайсизлар. — Ё. Раимов, М. Раҳмон, Ҳаёт-мамот

Булардан ташқари ҳам Хамса ёзмоққа уннаб кўрган шоирлар кам бўлмади — Ғ. Ғулом, Тарихий муносабатлар

3. Тегинмоқ.

Бай-бай-бай, бирам ширин уннадики оғзимга. — Ойбек, Улуғ ёʻл

Титкилаб юрган эди, унинг қўлига этик уннади. — Муштум

Бирор ишни рўёбга чиқариш учун астойдил киришмоқ.ÇABALAMAK