улус

от 1. тар. 11-12-асрларда мўғуллар давлатида маълум бир нўёнга (мўғул асилзодасига) қарашли ерларда унга тобе ҳолда кўчманчилик билан ҳаёт кечирувчи катта-кичик оилалар, уруғлар гуруҳи

2. тар. Мўғуллар истилоси даврида босиб олинган ҳудудлардан Чингизхон фарзандларига бўлиб берилган мулклар, кейинча-лик мустақил давлатларнинг номи.

Чиғатой улуси. Жўжи улуси.

3. эск. Эл, халқ, халойиқ; одамлар.

Навоий она ватани, ўз улуси, ўз тилини жондан севар эди. — А. Қаюмов, Шеърият султони

Эй муллам, улуснинг дарди кўп, қай бирини айтайин. — Ойбек, Навоий