ulfat

ot 1. Suhbat, ziyofat va shu kabilarda doimiy birga boʻladigan kishilar birligi, shunday kishilardan iborat boʻladigan yigʻin; ulfatchilik.

Mirza sariq qoʻshilgan ulfatdan tezda qutulib chiqish oson boʻlmaydi. — Shukrullo, Javohirlar sandigʻi

2. Shunday yigʻin, ulfatchilikning har bir qatnashchisi, aʼzosi (boshqalariga nisbatan); joʻra.

Qishning uzun tunlari bu yerda ulfatlar gap yeyishadi. — P. Tursun, Oʻqituvchi

Salimboyvachchaning ulfatlari bu hafta mashhur bir boyvachchaning dalasida toʻplanishlari kerak edi. — Oybek, Tanlangan asarlar

3. Umuman, suhbat, ziyofat va shu kabilar uchun toʻplangan (ikki va undan ortiq) shaxslar, ulardan har biri (bir-biriga nisbatan).

Boltavoyning yallasiga quloq soladigan ulfatlar choyxonani tark etib, urushga ketgan. — S. Ahmad, Qadrdon dalalar

Qarasa, kabobpaz yigit: Hisob-kitob qiling-u, ulfatingiz bilan daf boʻling, — deb turibdi. — Guldasta

4. ayn. Ulfati.

Xoʻjayin juda ulfat, dilkash odam chiqib qoldi. Men ishlayman, u boʻlsa choy quyib berib oʻtiradi. — N. Safarov, Olovli izlar

5. koʻchma Doim birga boʻluvchi narsa; sherik.

Bir qalam, oppoq qogʻoz birlan siyoh-don ulfatim. — S. Abdulla

U mudir boʻlgan kundan buyon aroq bilan ulfat tutinib, bosar-tusarini bilmay yura berdi. Mushtum.

6. Ulfat (erkaklar va xotin-qizlar ismi).