удум

от 1. Умум томонидан қабул қилинган ва амал қилинадиган тартиб; одат, расм.

Тошкентликда бағоят қадим Яшаб келар эзгу бир удум: Учрашганда биринчи сўроқ — Тинчликми? деб ҳол суриштирмоқ. — М. Шайхзода

Қора уйларни эса, эски удумга кўра, фақат аёллар тикишади. — Ш. Холмирзаев, Оғир тош кўчса

2. с. т. Айрим шахсга хос иш-машғулот, одат.

Паррандага ўч: ҳали қарқуноқ тутиб келади, ҳали бедана. Бобосининг удумини қилиб, овчи бўламан, дейди. — Ҳ. Назир, Сўнмас чақмоқлар

обычай, обряд

н ceremony, ritual, custom

• удумга кўра according to custom

úrp-ádet, salt-dástúr

Brauch m, Sitte f, Herkommen n

русчаобычайинглизчаcustom, traditionфрансузчаcérémonie, rituel, tra-арабчаرَسْمٌ (رُسُومٌ), عَادَةٌ (ات)