uchrashmoq

fl. 1. Uchramoq feʼlining birgalik nisbati.

Ular darrov vrachga uchrashsin.

Boʻronbek bilan Komil Chirchiqdan oʻtayotganda, qizillar toʻsigʻiga uchrashibdi. — H. Gʻulom, Mashʼal

Eshikni Inobat ochdi. Alamli koʻzlar bir-birlari bilan uchrashdi. — X. Toʻxtaboyev, Felyetondan soʻng

2. Biror maqsad bilan huzurida boʻlmoq; uchramoq (

Yoʻlchi ertasiga Qoratoyga uchrashgani Shoqosimni yubormay, oʻzi ketdi. — Oybek, Tanlangan asarlar

Maʼqul, agar bu kun domlaga uchrashsam, javobini ertaga olaman, deyaymi? — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon

3. Biror maqsad bilan oʻzaro muloqot qilmoq, koʻrishmoq.

Qalliqlar odamlarning koʻzidan yiroqda — yashiriqcha uchrashib yurar edilar. — P. Qodirov, Yulduzli tunlar

Ahmedov Saodatxonning rayono mudiri Vohidov bilan uchrashmoqchi boʻlganini eshitib, sal oʻzgarib qoldi. — S. Zunnunova, Yangi direktor