учрашмоқ

фл. 1. Учрамоқ феълининг биргалик нисбати.

Улар дарров врачга учрашсин.

Бўронбек билан Комил Чирчиқдан ўтаётганда, қизиллар тўсиғига учрашибди. — Ҳ. Ғулом, Машъал

Эшикни Инобат очди. Аламли кўзлар бир-бирлари билан учрашди. — Х. Тўхтабоев, Фелетондан сўнг

2. Бирор мақсад билан ҳузурида бўлмоқ; учрамоқ (

Ёʻлчи эртасига Қоратойга учрашгани Шоқосимни юбормай, ўзи кетди. — Ойбек, Танланган асарлар

Маъқул, агар бу кун домлага учрашсам, жавобини эртага оламан, деяйми? — А. Қодирий, Меҳробдан чаён

3. Бирор мақсад билан ўзаро мулоқот қилмоқ, кўришмоқ.

Қаллиқлар одамларнинг кўзидан йироқда — яшириқча учрашиб юрар эдилар. — П. Қодиров, Юлдузли тунлар

Аҳмедов Саодатхоннинг раёно мудири Воҳидов билан учрашмоқчи бўлганини эшитиб, сал ўзгариб қолди. — С. Зуннунова, Янги директор