учқун

от 1. Ёниб ёки лаққа чўғ бўлиб турган моддадан отилиб, учиб чиқувчи зарра

Йилтираган чўғ ерга тушиб, ожиз учқунлар сачратиб сўнди. — М. Муҳамедов, Қиммат билан Ҳиммат

Тўхта хола тандирга ўт қўйганга ўхшайди, кўча томонга гоҳ-гоҳ учқун учиб турибди. — И. Раҳим, Чин муҳаббат

2. Нарсаларнинг бир-бирига тегиши, уринишидан ҳосил бўлувчи олов-зарра.

Тоҳир болтани., гоҳ қулфга, гоҳ дарвоза занжирининг зулфинига урар, темирдан учқун сачрар эди. — П. Қодиров, Юлдузли тунлар

Кўкрак чўнтагидан мўжазгина ялтироқ қутичани олиб, бир жойини босган эди, чирс этиб учқун сачраб, қутичага ўрнатилган пилик аланга олди. — К. Яшин, Ҳамза

3. Нарсаларнинг сачрайдиган, сочиладиган энг майда бўлаги, зарраси.

Темир учқуни.

Совуқ шамол зўрайиб, қор учқунлари бурунга, кўзга, пешонага урила бошлади. — Ҳ. Ғулом, Машъал

Қалин, қора булут яна битта-битта совуқ учқун ташлаб, ҳамма ёқни қоплаб олган. — Ў. Ҳошимов, Икки сурат

4. кўчма Сезги, ҳиссиёт, қобилият ва шу кабилар белгиси.

Лекин кўнглида гоҳо йилт этган учқун чақнайди. Бу —умид, рўшнолик, нажот учқуни. — С. Сиёев, Аваз

бу хотинда, ширинсўзлиги ва ташқи кўринишини ҳисобга олмаганда, сатангликдан учқун ҳам ёʻқ эди. — С. Зуннунова, Гулхан

5. Учқун (эркаклар исми).