тутақмоқ

фл. 1. кам қўлл. Тутаб, ўт олиб қизимоқ.

— Шошманг, бу дарди ҳарина оз-моз тутақсин! Пуф, пуф. Ўҳў, аҳ. Тутун жигаримни ҳам титиб юборди! — Бас., у ўтин ёнмайди, саратон юзини кўрганда ҳам ёнмайди. — Ойбек, Танланган асарлар

2. Аччиғидан, ғазабдан ўта қизишмоқ, ўта дарғазаб бўлмоқ.

Домла шу қадар дарғазаб бўлдики, азбаройи тутаққанидан кўзлари косасидан чиқиб кетаёзди. — Н. Мақсудий, Лайлатулқадр

Ваққос ота тутақиб кетганидан қалтирар, тили гапга келмасди. — С. Юнусов, Кутилмаган хазина

3. кўчма Ҳарорати кўтарилиб, алангайи оташ бўлиб ёнмоқ.

Иситмадан тутақиб кетяпман.

Буни эшитиб, азбаройи худо, тутақиб, иситмам чиқиб кетди. — Ойбек, Танланган асарлар

4. кўчма Юқори ҳарорат таъсирида жуда куйган ҳолатда бўлмоқ.

— Нега қичқирасиз, Адолат? Бирор ерга ўт кетибдими? — Ғўзага ўт кетибди; қаранг, тутақиб ётибди. — И. Раҳим, Чин муҳаббат