тушунмоқ

фл. 1. Бирор гап, иш-ҳаракат, имо-ишора ва шу кабиларнинг маъно, мазмунини англамоқ.

Ҳамма гапларингизга тушундим, жуда тўғри. — Мирмуҳсин, Меъмор

Шерали узоқдан бир ерга тўплаб қўйилган кетмонларни кўргач, гап нимадалигини тушунди. — С. Кароматов, Олтин қум

— Бу ҳолни қандоқ тушунмоқ керак, — Меъмор шогирдининг кўзларига қаради. — Мирмуҳсин, Меъмор

2. Ҳақиқий ҳолни англамоқ, билмоқ, унга баҳо бермоқ.

Ўз мавқейини яхши тушунмоқ. Вазиятни тушуниб иш кўрмоқ.

Энди, келин, ўзинг тушунасан, юртда очарчилик, оши ҳалолга боқади-да ўғлинг. — С. Сиёев, Ёруғлик

— Мен сизнинг аҳволингизни тушунаман, — деб гап бошлаган эди, аёл шартта кесди — Ў. Ҳошимов, Қалбингга қулоқ сол

3. Нарсаларнинг сифат даражаси ёки белгисини яхши фарқлай олмоқ, ажрата билмоқ, фарқига бормоқ; тилини билмоқ.

Дарҳақиқат, пахтани тушуна оладиган, ерни биладиган тажрибали раиссан. — Ш. Рашидов, Бўрондан кучли

Эртасига от оғриб қолса бўладими! Капалагим учиб кетди. Яхшики, мендан бўлак ҳеч ким пайқамади. Хўжайиним отни тариқча тушунмайди. — Ойбек, Танланган асарлар