тушкун
tushkunтушкун
сфт. Сўниқ ҳис-туйғули, руҳи паст; сўниқ.
У бугун ҳам ҳовлимизга паришон ва тушкун бир ҳолатда кириб келди. — Ў. Ҳакимали, Навбаҳор
— Вақт ўтди, — деди ҳазрат тушкун бир овоз билан. — К. Яшин, Ҳамза
Жабборов, ундаги [Аҳмаджондаги] ўзгаришни одатда бир-бирига меҳрибон кишилар узоқ вақт ажралишаётганда бўладиган тушкун кайфиятнинг таъсири, деб билди. — А. Муқимов, Ғалати одамлар
ТУШКУН
1. Инқирозга, таназзулга учраган.DÜŞGÜN
2. Тубанликдаги ҳаёт, кайфият, ҳолат.SEFALET
ТУШКУН
Қаранг: ғамгин
Тушкун
русчаупадочныйинглизчаdepressive, decadentфрансузчаdécadent, dépressifарабчаتَدَهْوُرٌ