tushkun
тушкунtushkun
sft. Soʻniq his-tuygʻuli, ruhi past; soʻniq.
U bugun ham hovlimizga parishon va tushkun bir holatda kirib keldi. — Oʻ. Hakimali, Navbahor
— Vaqt oʻtdi, — dedi hazrat tushkun bir ovoz bilan. — K. Yashin, Hamza
Jabborov, undagi [Ahmadjondagi] oʻzgarishni odatda bir-biriga mehribon kishilar uzoq vaqt ajralishayotganda boʻladigan tushkun kayfiyatning taʼsiri, deb bildi. — A. Muqimov, Gʻalati odamlar
TUSHKUN
1. Inqirozga, tanazzulga uchragan.DÜŞGÜN
2. Tubanlikdagi hayot, kayfiyat, holat.SEFALET
TUSHKUN
См.: g‘amgin
Tushkun
русскийупадочныйанглийскийdepressive, decadentфранцузскийdécadent, dépressifарабскийتَدَهْوُرٌ