tupurmoq

fl. 1. Tupukni til, lab yordamida tashqariga tashlamoq, otmoq.

Osmonga tupursang, betingga tushar. — Maqol

Ruqiya uning oldiga kelib, bir turtdi, gʻazabiga chidolmay, chirt etkazib yoniga tupurdi — K. Yashin, Hamza

2. Ogʻizdagi (ogʻizda toʻplangan) qon, nos va shu kabilarni tashqariga tashlamoq.

Ogʻzidagi nosini tupurib shimining pochasini shimarib, ketmon bilan oʻrtaga tushdi. — S. Ahmad, Laʼli Badaxshon

Bektemir tuproq ostidan emaklab chiqdi. Ogʻzidan loy tupurdi. — Oybek, Quyosh qoraymas

Latofat hamon qariqiz oʻtini tishlari bilan kirsillatib uzib, tupurib tashlar, olis qishloq hayotini eslatuvchi qadrdon bir is tuyardi dimogʻida. — Oʻ. Hoshimov, Bir tomchi shudring

Ogʻizdan tupuk, soʻlakay, balgam va sh.k.tashlamoq.TÜKÜRMEK

túpiriw