тумтаймоқ
tumtaymoqтумтаймоқ
фл. Бирор нарсадан хафа бўлиб, ранжиб ёки жаҳли чиқиб, қовоқ солиб ўтирмоқ; тундлашмоқ, тумшаймоқ.
У боласининг бугун жуда ҳам тумтайиб олганига ҳайрон бўлар, уни гапга солиш, пари-шонлигини тарқатиш учун турли саволлар берар эди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча
Каримберди индамади, бадтар тумтайди. — С. Маҳкамов, Дала тонги
ТУМТАЙМОҚ
Бирор нарсадан хафа бўлиб, ранжиб ёки жаҳли чиқиб қовоқ солиб ўтирмоқ.SOMURTMAK
тумтаймоқ
хмуриться
ТУМТАЙМОҚ
tımsırayıw, tımpyıw, bultıyıw, sazarıw
Тумтаймоқ
хмуритьсяинглизчаto frown, to become gloomy (sullen)франсузчаse renfrogner, froncer les sourcilsарабчаعَبَسَ (يَعْبِسُ)، جَهَمَ (يَجْهُمُ)، كَلَحَ (يَكْلَحُ)، إِكْفَهَرَّ، قَطَّبَ