tumoq

ot 1. shv. Quloqli issiq qalpoq; quloqchin.

Orqada boshiga qozoqi tumoq kiygan podachi bola hadeb shovqin solar edi. — A. Muxtor, Qoraqalpoq qissasi

Gʻiyos aka boshida koʻhna tulki tumoq, xayol surib ketyapti. — N. Fozilov, Diydor

U tumogʻini olib, tizzasiga qoʻydi. — E. Samandar, Tangri qudugʻi

2. Oʻrgatilgan ov qushining boshiga kiydiriladigan teri qalpoqcha.

Ne mungligʻ bu dunyoda — qizlar mungligʻ, Boshida tumogʻisi burgut mungligʻ. — Oq olma, qizil olma

1. tumaq, malaqay

2. úyretilgen ań qusınıń basına kiygiziletugın teri qalpaqsha