тумба

от 1. айн. Тумбочка.

Гулни тумба устидаги сопол гулдонга солиб қўйиб, Усмоннинг бош тарафига оғир чўкди. — Шарқ юлдузи

2. Ғўлага ўхшаш нарса; курси, устунча.

[Тўла] Вагон орқасига югуриб ўтди-ю, лип этиб тумбага чиқиб олди. Трамвайнинг юриб кетаётганидан ҳам, тумбага осилиб юриш хавфли эканидан ҳам қўрқмади. — М. Исмоилий, Бизнинг роман